Op 18 maart gaat Zwolle naar de stembus voor een nieuwe gemeenteraad. Die stem beslist hoe Zwolle de komende jaren eruit komt te zien. StadshagenNieuws vroeg de partijen in de gemeenteraad wat hun standpunten voor Stadshagen zijn. Elke dag lichten we een nieuw thema uit, zodat je in één oogopslag ziet hoe de partijen denken over de ontwikkeling in deze wijk. Vandaag kijken we naar de vraag hoe de partijen kijken naar de komst van het asielzoekerscentrum in De Tippe.
Het besluit over de komst van een permanent AZC is gepaard gegaan met veel weerstand uit de wijk. Hoe kijken de partijen naar het proces en het vervolg?
Mirjam Engels, CDA
Het CDA vindt dat alle gemeenten hun bijdrage moeten leveren aan de opvang van asielzoekers. Het is daarbij aan de landelijke overheid om de instroom te beperken. Zwolle levert het aandeel dat landelijk is afgesproken. Tegen die achtergrond vindt het CDA het niet wenselijk om het besluit over het AZC in Stadshagen opnieuw te heroverwegen. Terugkomen op een genomen besluit zorgt voor onzekerheid en helpt niemand verder.
Tegelijk begrijpen we goed dat inwoners behoefte hebben aan duidelijke informatie en betrokkenheid. In de uitwerking van de plannen moet de gemeente daarom blijven investeren in participatie en actief in gesprek blijven met omwonenden, juist over veiligheid en het voorkomen van overlast. De focus moet liggen op een zorgvuldige uitvoering en een goede samenwerking met de wijk.
Jan Fokke Post, VVD
De turbo en gebrek aan participatie waarmee de gemeente met de keuze voor de locatie in de Tippe is gekomen, heeft omwonenden volledig verrast. Dat past niet als je als gemeente inwoners serieus neemt en draagvlak wil creëren voor het bieden van opvang aan echte vluchtelingen. De VVD heeft een meerderheid gekregen voor het voorstel om daar een politiepost te realiseren. Het is aan de politiek om het vertrouwen van de wijk terug te winnen. Door wensen van de buurt serieus te nemen en snel in te grijpen bij problemen. We willen nooit meer dan één vluchtelingenopvang per wijk en elke drie jaar een herijking van afspraken met het COA, zodat bij negatieve uitkomsten een locatie ook weer kan sluiten.
Wander Kenter, D66
Het besluit voor een permanent AZC maakt emoties los; we begrijpen de zorgen van omwonenden over hun buurt heel goed. Tegelijk zien we ook inwoners die juist klaarstaan om nieuwe Zwollenaren welkom te heten. D66 heeft voor het AZC gekozen. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat wij geloven dat de toekomst van Zwolle ligt in de ruimte we elkaar nu geven.
Samen met de klankbordgroep en de wijk luisteren we naar de zorgen en blijven we werken aan oplossingen die passen bij Stadshagen. Wij geloven dat mensen die veiligheid nodig hebben, deze simpelweg verdienen. Door te investeren in begrip en samenwerking, bouwen we samen aan een betrokken wijk waar iedereen de ruimte krijgt om mee te doen. Want wie vandaag de ruimte krijgt om veilig te zijn, bouwt morgen mee aan het Zwolle van ons allemaal.
Roberto Kist, Groenlinks-PvdA
GroenLinks-PvdA vindt het belangrijk om mensen op te vangen die vluchten voor oorlog en geweld. Dat is een kwestie van menselijkheid én verantwoordelijkheid. Het is goed dat Zwolle die verantwoordelijkheid neemt met een permanente opvangplek.
We hebben gezien dat het proces veel heeft losgemaakt in de wijk. Dat begrijpen we. Juist daarom vinden wij het belangrijk om nu, samen met bewoners, in gesprek te blijven over hoe we dit zo goed mogelijk organiseren. Goede begeleiding, duidelijke communicatie en investeren in de buurt zijn daarbij essentieel.
Jacob Raap, ChristenUnie
Zwolle neemt verantwoordelijkheid voor de opvang van vluchtelingen. Daarom steunen wij de komst van een AZC in Stadshagen. Het besluit zelf opnieuw nemen vinden wij niet verstandig. Dat zorgt vooral voor nieuwe onzekerheid. We snappen wel heel goed dat inwoners zich overvallen voelen door het besluit. Dat had anders gekund.
Juist daarom moet de gemeente nu werk maken van participatie. Omwonenden moeten betrokken worden bij de verdere uitwerking van de plannen over veiligheid, verkeer, inrichting van de omgeving en het contact met de wijk. Het besluit blijft voor ons staan, maar de gemeente moet helder en gericht communiceren over het verdere proces en omwoners daar zorgvuldig en op regelmatige basis bij betrekken.
Silvia Bruggenkamp, Swollwacht
De discussie rondom het AZC heeft laten zien dat het vooral misging in het proces. Veel inwoners hadden het gevoel dat plannen al vastlagen voordat zij überhaupt iets konden zeggen. En dat was ook gewoon zo. Dat is precies waar Swollwacht al langer kritiek op heeft: hier is sprake van schijninspraak. Mensen dragen de gevolgen van een AZC in hun wijk maar mogen er niet eens over meebeslissen. Wij zijn uitdrukkelijk tegen grootschalige opvanglocaties. We denken dat hiermee een parallelle samenleving wordt gecreëerd.
De anonimiteit van 400 nieuwe buren is moeilijk te doorbreken, dat massale, dat doet wat met onze inwoners. Die zorgen moet je serieus nemen, niet wegwuiven. Statushouders, niet statushouders, verschillende achtergronden van mensen: grootschalige opvang is een recept voor persoonlijk leed en maatschappelijk ongenoegen. En dat heeft niets te maken met mensen geen plek willen gunnen of realistisch zijn. De draagkracht van wijken en voorzieningen is eindig. We moeten niet net doen alsof dat niet zo is. Dat vraagt om een andere kijk op opvang van mensen in nood.
Cankut Ercan, Volt
Ik woon in Stadshagen. Ik heb de emotie gezien, de boosheid gehoord, de zorgen van mijn buren gelezen. Ik snap dat. Als je een huis koopt in een nieuwe wijk en je hoort pas achteraf dat er een groot AZC naast komt, dan voel je je niet serieus genomen. Die kritiek op het proces is volkomen terecht. Volt heeft vóór de komst van het AZC gestemd. Want Zwolle is een Hanzestad. Een stad die al eeuwen groot wordt doordat mensen van ver komen om hier te werken en samen te leven. Als er mensen zijn die vluchten voor oorlog en geweld, dan mag je van deze stad verwachten dat ze haar deuren opent.
Wij hebben echter wel vanaf het begin gepleit voor een kleinschaligere opvang (dus minder mensen) in de Tippe en meer verspreiding van opvang over meerdere wijken. Dat is beter voor de mensen die hier aankomen én voor de buurten die hen ontvangen. Maar het college bleef bij hun besluit. Dan is het voor ons noodzaak om te kijken hoe we dit samen goed doen. Op initiatief van Volt onderzoekt de gemeente nu het Plan Einstein-model uit Utrecht. Daar volgen vluchtelingen en buurtbewoners samen cursussen, drinken samen koffie, starten samen kleine ondernemingen. De buurt wordt er sterker van. Dat willen wij ook voor Stadshagen.
Debbie Mathijsen, Partij voor de Dieren
Partij voor de Dieren heeft vaak uitgesproken dat we blij zijn dat we in Zwolle vluchtelingen willen opvangen. En niet alleen omdat we dat moeten vanwege de Spreidingswet, waar we overigens ook met de komst van dit AZC nog steeds niet helemaal aan voldoen. We vinden het namelijk ook belangrijk, omdat we ons betrokken voelen bij mensen die het minder hebben getroffen dan wij en hebben moeten vluchten voor oorlog en geweld.
Voor de Partij voor de Dieren is het van groot belang dat Zwolle een stad is en blijft waarin we solidair zijn met elkaar, naar elkaar omzien en opvang bieden aan hen die dat nodig hebben. De participatie van inwoners loopt momenteel. Het AZC moet volgens ons een laagdrempelige plek in de wijk worden waar functies in elkaar opgaan, waar mensen elkaar ontmoeten en met elkaar werken. We geloven dat als mensen elkaar leren kennen, dat we onszelf in elkaar gaan hérkennen. Want uiteindelijk zijn we allemaal mensen die een veilig bestaan willen met dierbaren om ons heen en willen we allemaal iets moois maken van ons bestaan.
